Mężczyzna po czterdziestce gra nocą w grę ze spadającymi klockami na starym telewizorze

Tetris: gra, w której bałagan zaczyna się od jednej odłożonej decyzji

Joystickodcinek 10

Metryka gryTetris

Rok
1984-1985 (ZSRR), wersja na Game Boya - 1989
Autor
Aleksiej Pażytnow, programista z Centrum Obliczeniowego im. Dorodnicyna Akademii Nauk w Moskwie
Platformy
Elektronika 60 (oryginał), potem IBM PC, Game Boy, NES i około 70 innych - według Guinnessa to najczęściej przenoszona gra w historii
Bohater
Siedem klocków zbudowanych z czterech kwadratów. I ty, z coraz mniejszą ilością czasu na decyzję.
Cel
Układać spadające klocki tak, żeby zapełniać pełne rzędy. Pełny rząd znika. Gra kończy się, gdy stos dotknie sufitu.
Jak zagrać dziś
Oficjalna wersja w przeglądarce na tetris.com · kolekcja Tetris Forever (2024) z odtworzonym oryginałem z Elektroniki 60 · oryginalny Game Boy z rynku wtórnego
Zasada
Bałagan nie bierze się z trudnych klocków. Bierze się z odkładania małych decyzji.
Tetris na Game Boyu - pełna rozgrywka · kanał Old School Gaming · źródło: YouTube ↗

Każdy z nas ma swojego Tetrisa. Jedni grali na szarym Game Boyu kolegi, który wrócił z Niemiec. Inni na Pegasusie, z kartridża z setką gier, na którym Tetris był gdzieś między czołgami a hydraulikiem. Jeszcze inni na małej plastikowej konsolce na baterie z bazaru, z jednym ciekłokrystalicznym ekranem i melodią, której nie dało się wyłączyć. Platforma nie miała znaczenia. Klocki spadały wszędzie tak samo.

Gra z laboratorium, w której nie było wroga

Tetris powstał w połowie lat osiemdziesiątych w Moskwie, na komputerze Elektronika 60 - radzieckim klonie amerykańskiego PDP-11. Aleksiej Pażytnow pracował w Centrum Obliczeniowym Akademii Nauk i napisał grę trochę dla siebie. Nazwę skleił z dwóch słów: „tetra”, czyli cztery, bo z czterech kwadratów składa się każdy klocek, i „tenis”, jego ulubiony sport.

W tej grze nie ma przeciwnika. Nikt do ciebie nie strzela, nikt cię nie goni. Jest tylko kolejny klocek i pytanie, gdzie go położyć. To było coś zupełnie innego niż strzelanki z automatów. Tetris nie testował refleksu, tylko porządek w głowie.

Dziura, którą zostawiasz „na później”

Każdy, kto grał dłużej niż kwadrans, zna ten moment. Spada klocek, który nigdzie nie pasuje idealnie. Kładziesz go „byle gdzie”, zostawiając pod spodem jedną małą dziurę. Myślisz: potem się zapcha. Nie zapcha się. Nad dziurą rośnie kolejny rząd, potem następny, i nagle połowa planszy jest zablokowana przez jeden pusty kwadrat sprzed dwóch minut.

Tetris w kilka minut tłumaczył to, czego dorosły uczy się latami: że problemy rzadko rodzą się z jednej wielkiej katastrofy. Rodzą się z małych decyzji odłożonych na później. Z niedokończonej rozmowy, z rachunku „na przyszły tydzień”, z naprawy, która „jeszcze wytrzyma”. Każda z osobna wygląda niewinnie. Razem budują stos, który w końcu dotyka sufitu.

Gra przyspiesza, a ty musisz zwolnić

Najbardziej przewrotne w Tetrisie było to, że z każdym poziomem klocki spadały szybciej. Pierwszy odruch: grać szybciej, ruszać się nerwowo, obracać klocki w panice. Najlepsi gracze robili odwrotnie. Im szybciej spadało, tym spokojniej patrzyli w okienko z następnym klockiem i planowali jeden ruch do przodu.

Rekordziści nie byli szybsi od nas. Po prostu wcześniej wiedzieli, co zrobią. Facet po czterdziestce, który ma na głowie firmę, dom i rodziców, zna to dobrze: tempo życia nie spada, tylko rośnie. Wygrywa nie ten, kto biega najszybciej, ale ten, kto ma w głowie następny ruch.

Tetris nigdy się nie kończy wygraną. Kończy się tylko wtedy, gdy przestajesz układać na bieżąco.

Co z niej zostało

Wersja na Game Boya z 1989 roku trafiała w Stanach do pudełka razem z konsolą i sprzedała się w ponad 35 milionach egzemplarzy. Tetris wyszedł w około 220 oficjalnych wersjach na co najmniej 70 platform. Ma nawet swoje zjawisko psychologiczne - „efekt Tetrisa”, czyli spadające klocki widziane przed snem po długim graniu. Nazwę wymyślił w 1994 roku dziennikarz magazynu „Wired”.

Ale najważniejsze zostało w głowie. Nawyk sprzątania na bieżąco, zanim zrobi się za ciasno. Świadomość, że pełny rząd znika - że porządek nie jest stanem, tylko czynnością, którą powtarza się codziennie. I to dziwne zadowolenie, kiedy długi klocek wpada w szczelinę, na którą czekałeś od minuty.

Zadanie na ten odcinek

Zagraj trzy partie w oficjalną wersję na tetris.com. Zasada na dziś: ani jednej dziury zostawionej „na później”. Jeśli klocek nie pasuje - poświęć sekundę i znajdź miejsce, które nie zablokuje niczego pod spodem. Wynik może być niższy niż zwykle, ale zobaczysz, jak inaczej gra się bez stosu zaległości. A potem zrób to samo poza ekranem: wybierz jedną małą sprawę, którą od tygodnia odkładasz, i załatw ją dziś wieczorem.

Kolejny odcinek cyklu Joystick. Jak wracać do retro gier z głową - sprzęt, mini-konsole, emulatory i zasady - w przewodniku „Retro gaming po 40″. Z tej samej epoki: River Raid i Arkanoid.

Podobne wpisy